Powered by blogger | Modified by
Η στήλη "επί τροχάδην" έχει προσωρινά παγώσει...

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

HOLLYWOOD Vs ΣΙΝΕΦΙΛ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ

Το γκρίζο (όχι τυχαία) κειμενάκι που ακολουθεί αυτήν την παράγραφο εθεάθη ως σχόλιο σε μια ανάρτηση κάπου στο διαδίκτυο. Η κουβέντα αφορούσε όπως είναι αντιληπτό σε αμερικανικές ταινίες. Η αντίδραση του σχολιαστή είναι κοινότυπη και δείχνει το επίπεδο αντίληψης του μέσου σύγχρονου Έλληνα.


"Εγώ έχω μια άλλη απορία. Χαζή, ξεχαζή την έχω: γιατί στις αμερικανικές ταινίες νικούν ΠΑΝΤΑ οι καλοί Αμερικανοί και πάντα στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή; Από που κι ως που οι Αμερικανοί είναι μόνο καλοί; Θά'λεγα τπτ... Γίνεται αναφορά στις ταινίες Olympus/London has fallen, όπου φυσικά νίκησε το καλό παλικαράκι στο όνομα φυσικά των Αμερικανών και ξενέρωσα. Ο Μπάτλερ (που δεν είναι καν Αμερικανός) όσο κά...λας κι αν είναι δεν μπορεί να τα βάλει με όλους και να νικήσει κιόλας. Κάτι είπα τώρα ε;"

Τόϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊοϊονγκ... είπε το ελατήριο και το πήρε λίγο αλλιώς...

Για στάσου... Μήπως είναι παράλογο να ζητάς από το Hollywood παραγωγή ταινιών όπου ένας Αμερικανός που στην αρχή παρουσιάζεται ως ο καλύτερος στο είδος του, στο τέλος χάνει από έναν καλό Μεξικανό, Ρώσο ή ισλαμιστή από τη Μέση Ανατολή αφού πρώτα ο Αμερικανός αποδειχτεί κακός ιμπεριαλιστής φασίστας τρομοκράτης; Εκτός του ότι η άποψη που θέλει το Hollywood να παρουσιάζει πάντα τους Αμερικανούς ως τους καλούς της υπόθεσης ελέγχεται, σκέψου ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Οι αμερικανικές ταινίες είναι... αμερικανικές. Και μάλιστα οι ταινίες εν γένει ασχολούνται με τους πρωταγωνιστές, καλούς και κακούς. Ε κάποιος από τους δύο στο τέλος κερδίζει. Για αυτούς τους απλούς λόγους, σχεδόν πάντα, ως κακοί παρουσιάζονται αυτοί που οι Αμερικανοί θεωρούν κακούς και μάλιστα στο τέλος κερδίζει κάποιος από τους πρωταγωνιστές. Αθέμιτο;

Υποθετικά μιλώντας σκέψου μια Ελλάδα που παράγει συνεχώς ταινίες. Θα μπορούσες να την κατηγορήσεις αν οι καλοί και οι ήρωες παρουσιάζονταν πάντα ως Έλληνες; Ή για να ξεφύγουν από το σχόλιό σου θα έπρεπε να δημιουργηθούν Ελληνικές ταινίες που θα ηρωοποιούσαν για παράδειγμα τον Κεμάλ Ατατούρκ; Το χειρότερο είναι πως όπως μπορεί εύκολα κανείς να διαπιστώσει με απλή ανασκαφή στα εγκεφαλικά του κύτταρα, δεν πρόκειται για απόψεις-εξαίρεση μιας τυχαίας διαδικτυακής οντότητας. Ακούγονται συχνά. Ειδικά στην έξοδο ενός κινηματογράφου όπου μετά από την προβολή μιας σινεφίλ (σικ) ταινίας, ένας σινεφίλ (σικ) κουλτουριάρης προσπαθεί να ξυπνήσει από τον δίωρο ύπνο τον hollywoodόφιλο φίλο του προσπαθώντας να του εξηγήσει πως το να κοιμηθεί στο "αριστούργημα" που τον τραβολόγησε να παρακολουθήσει είναι ασέβεια απέναντι στο ίδιο το Σύμπαν.

Αυτά είπε το ελατήριο κι ηρέμησε μέσα από μια φθίνουσα ταλάντωση.

   
Ακολουθήστε την ξύστρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες



Τελευταία σχόλια