Powered by blogger | Modified by
Η στήλη "επί τροχάδην" έχει προσωρινά παγώσει...

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Ο λΑΟΣ (ΜΕ ΜΙΚΡΟ ΛΑΜΔΑ) ΜΟΛΥΝΕ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΑΠ' ΑΚΡΗ Σ' ΑΚΡΗ

Όταν το διαδίκτυο έκανε την εμφάνισή του, οι πρώτοι χρήστες που άκουγαν καθημερινά τα αργά modems να προσπαθούν να συνδεθούν, κατάλαβαν πως κάτι μεγάλο γεννήθηκε. Πως πλέον κάποιες γνώμες λίγο ή πολύ μακρυά από τις συνηθισμένες βρήκαν βήμα. Πως τελείωσε ο φασισμός των ελεγχόμενων ΜΜΕ που με το πρόσχημα του political corect έπαιζαν το ρόλο του μαγικού αυλού...
προσφέροντας στους σκλάβους νέες, πιο γερές αλυσίδες ακριβώς την εποχή που αυτοί νόμιζαν πως είχαν απελευθερωθεί .

Οι ιστότοποι που επέτρεψαν τον διάλογο μέσα από τα σχόλια, τα forums όπου μπορούσε να ξεκινήσει μια συζήτηση από τον απλό χρήστη, αλλά ειδικά λίγο αργότερα οι πάροχοι blogs, έκαναν τις πρώτες ελπίδες να φαντάζουν εκπληρωμένες. Διάλογοι ακόμη και με ιδεολογικούς αντιπάλους, τα πάντα στο τραπέζι, ζυμώσεις, διαλεκτική εξέλιξη της σκέψης... Έμοιαζε μαγικό. Πώς ήταν δυνατόν ένας δεξιός να μιλάει ανθρώπινα με έναν αριστερό; Πως ήταν δυνατόν ο άθεος όχι μόνο να έχει βήμα αλλά και να μπορεί να συζητά τις απόψεις του με έναν μετριοπαθή χριστιανό; Ήταν! Γιατί οι πρώτοι bloggers δεν ανήκαν στο απλό αγόμενο λαό. Ήταν μια υπέροχη εποχή που έμοιαζε πως η εξαγωγή της αλήθειας, του ωραίου, του δίκαιου, του αληθινού ήταν θέμα χρόνου.

Όπως όμως αποδείχτηκε, οι πρώτοι χρήστες του διαδικτύου κατάλαβαν λάθος. Λογάριαζαν χωρίς το φασισμό της εξουσίας και χωρίς τη βίαιη επιβολή της με τη χρήση των λαϊκών στρωμάτων. Το όνειρο δεν κράτησε πολύ. Μετά από λίγα μόνο χρόνια, δόθηκε εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο σε όλους. Αυτή η καταπληκτική εξέλιξη είχε παράπλευρες απώλειες. Τυποποιημένες προσωπικές σελίδες κοινωνικών δικτύων επέτρεψαν σε όσους ελέγχονταν εύκολα από τους πολιτικούς εδώ και χιλιάδες χρόνια να ελέγξουν αυτό το ανεξέλεγκτο για την ψεύτικη και άδικη εξουσία όπλο. Δημιουργήθηκαν σελίδες που προσέφεραν υλικό για αναδημοσίευση από αυτό που αγαπούσαν οι αμνοί. Ξέρεις τώρα, αγάπες, λουλούδια, σκυλάδικο (με την πέρα από τη μουσική ευρύτατη έννοια του όρου), η δύναμη της θέλησης, όλοι μαζί μπορούμε, το μυστικό της έλξης του σύμπαντος... Σύντομα το διαδίκτυο γέμισε αμέτρητα σκουπίδια κρύβοντας στις ψηφιακές χωματερές όλες τις "επικίνδυνες" απόψεις. Ακόμη χειρότερα, εύπιστοι βλαμμένοι χρησιμοποιήθηκαν για να διαδώσουν ελεγχόμενες υπερβολές και ψέματα που λέρωναν κοντινές σε αυτά αλήθειες. Σύντομα γεννήθηκαν και αυτοί που αποδείκνυαν τα ψέματα γραφικοποιώντας οποιεσδήποτε υποψίες, αποτρέποντας την ενασχόληση με την εναλλακτική σκέψη και κλείνοντας τα στόματα μια για πάντα καθορίζοντας την ψηφιακή κανονικότητα.

Όλα αυτά υποβοηθήθηκαν από νόμους-φίμωτρα αλλά και από την κούραση των πρώτων "ρομαντικών" χρηστών που είχαν πραγματικά κάτι να πουν. Αυτοί ένας-ένας αποσύρθηκαν οικειοθελώς αφού πρώτα έπεσαν στην παγίδα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η είσοδός τους εκεί, αντί να διευρύνει τις συζητήσεις που είχαν ανοίξει, τους οδήγησε στο να παραμελήσουν τις όποιες όντως παραγωγικές δραστηριότητές. Έτσι, μοιραία και σύντομα οι ανησυχίες τους άρχισαν να εκφράζονται αποκλειστικά στα υπερεκτιμημένα από αυτούς κοινωνικά δίκτυα με άμεση συνέπεια τελικά να κρύβονται ανάμεσα στις αγάπες, τα λουλούδια τις γραφικότητες, τους αναδημοσιευμένους εξυπνακισμούς, ένα καλημέρα, ένα καληνύχτα, ένα "εδώ με το μωρό", ένα βλαμμένο ανέκδοτο διατυπωμένο γραφιστικά, ένα "δείτε την τάδε ολόγυμνη στην κρεβατοκάμαρά της" ή "δείτε την τάδε αμακιγιάριστη"... Ένας μέσος χρήστης του twitter, του χειρότερου μέσου που δημιουργήθηκε ποτέ, μέχρι να διατυπώσει ένα τιτίβισμα έχουν αναδημοσιευτεί περίπου δέκα ηλίθιοι εξυπνακισμοί από αυτούς που ακολουθεί... Πλέον μοιάζει λες και οι μόνοι συνδεδεμένοι ανήκουν στον "κανονικό" λαό με μικρό λ. Με αξίες, παραδόσεις, βλαμμένο χιούμορ... Καλημεροκαλησπεράκηδες κανονικοί ψηφοφόροι όσων μας έφτασαν εδώ. Που δεν έχουν καμία διάθεση για εποικοδομητική συζήτηση. Και κάπου ανάμεσα σε αυτούς, οι κουρασμένοι bloggers που οδηγήθηκαν στα blogs επειδή οι γνωστοί τους δεν τους ανέχονταν, αρχίζουν και αναπολούν τις ημέρες δόξας, τότε που θεωρούνταν κίνδυνος για τον κανονικό τρόπο σκέψης.

Σήμερα όμως είναι αργά. Η ήττα των bloggers από τον αγόμενο λαό είναι ολοκληρωτική με ελάχιστες εξαιρέσεις και αυτό είναι κάτι μη αναστρέψιμο. Τα διασημότερα "blogs" είναι τα παραμάγαζα που έχουν δημιουργήσει οι μεγάλες ιστοσελίδες και οι κανονικοί "political corect" δημοσιογράφοι, γκοσιπογράφοι, ατακογράφοι, αστειογράφοι, συνταγογράφοι και γλυκανάλατοι ψευτοαποφθεγματογράφοι. Τα τούβλα επέπλευσαν και έγιναν η πλειοψηφία των κατοίκων του ιστού. Και τα σκουπίδια των ελεγχόμενων κανονικών που αναπαράγουν είναι οι μόνες ορατές αναρτήσεις σε έναν κόσμο που έχουν κυριαρχήσει τα κοινωνικά δίκτυα. Στα οποία κυριαρχεί ο λαός με μικρό "λ". Αυτός που πάντα χρησιμοποιούσε η εξουσία για να καταδυναστεύσει το σύνολο.

Αν κατάφερες να φτάσεις μέχρι εδώ, μάλλον οι παραπάνω βαρείς χαρακτηρισμοί δε σε αφορούν. Αν πάλι σε αφορούν αλλά τις διάβασες μαζοχιστικά, πήγαινε με την σίγουρα απαράλλαχτη άποψή σου, πες ένα καλημέρα σε όσους σε ακολουθούν βάζοντας και μια φωτογραφιούλα από ένα νησί, πες κι ένα ανέκδοτο, ρετούσαρε και μια φωτογραφιούλα σου, κρέμασέ τη στον καθρέπτη-τοίχο σου πιες ένα ξυδάκι και συνέχισε τον ύπνο σου ξέροντας πως εμείς είμαστε η μειοψηφία. Το παραδεχόμαστε. Κέρδισες!

Αναπτήρας.

   
Ακολουθήστε την ξύστρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες



Τελευταία σχόλια