Powered by blogger | Modified by
Η στήλη "επί τροχάδην" έχει προσωρινά παγώσει...

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

ΣΥΧΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕ ΘΕΛΩ. ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ

Θέλω και μπορώ. Δύο έννοιες με τις οποίες έχουν ασχοληθεί φιλόσοφοι, και τις οποίες βίασαν αμπελοφιλόσοφοι. Η νίκη του θέλω έναντι του μπορώ είναι δεδομένη τα τελευταία χρόνια. Είναι τα χρόνια που κερδίζει κατά κράτος η ιδεοληπτική εφηβική αφέλεια. Αλλά κερδίζει μόνο στα χαρτιά. Οκ, ο Πάολο Κοέλιο και διάφοροι άλλοι περίεργοι έχουν κερδίσει και στην πραγματικότητα.
Ο μόνος που χάνει είναι η λογική και το ζώο στο οποίο είναι εν δυνάμει ενσωματωμένη. Ο άνθρωπος.

Μπορείς, θέλεις; Αν δε θέλεις, δεν υπάρχει κανένας λόγος να θελήσεις, επομένως ίσως εδώ έχουμε μια περίπτωση όπου το μπορώ χάνει κατά κράτος από το θέλω. Όχι όμως. Ούτε εδώ θα χάσει το μπορώ, αφού ο καθένας μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του περιπτώσεις που υποχρεώθηκε να ζήσει μια κατάσταση που καθόλου δεν ήθελε. Αλλά υποχρεώθηκε. Και μπορούσε. Τι λες λοιπόν; Και να μη θες, μερικές φορές το ζεις. Και μάλιστα υπάρχουν και περιπτώσεις που τελικά αποδεικνύεται πως κακώς δεν ήθελες...


Θέλεις, μπορείς; Δυστυχώς, όσο και να θες, αν δε μπορείς δε γίνεται τίποτα. Ο μόνος τρόπος να πετύχεις είναι να δράσεις. Να διαδείς τους τρόπους και να θελήσεις να περπατήσεις τις διαδρομές που θα σε οδηγήσουν στο μπορώ. Αν θελήσεις και μπορέσεις να τις περπατήσεις, θα μπορέσεις να εκπληρώσεις τον αρχικό σκοπό. Τότε, το θέλω δε θα είναι μόνο του. Θα έχει την απόλυτη στήριξη του μπορώ. Και θα έχει φτάσει λίγο πριν την εκπλήρωση του σκοπού, όχι μόνο με τη θέληση, αλλά και επειδή μπορούσε. Όσα όμως υποτέθηκαν στις προηγούμενες γραμμές δεν περιγράφουν μια σίγουρη εξέλιξη. Όσο και να θες, υπάρχει περίπτωση η θέληση, να μην ερωτευτεί ποτέ την κατάλληλη δυνατότητα. Σε αυτή την περίπτωση ο φορέας τού θέλω πέφτει νεκρός, δολοφονημένος από όσους του έταξαν σίγουρη επιτυχία. Και το φονικό όπλο ήταν η αδυναμία. Όχι η έλλειψη θέλησης. Και από την έναρξη του θεάτρου του παραλόγου μέχρι την τελευταία πράξη, πρόλαβαν να θυσιαστούν χρόνος, "μικρότερα" αλλά απόλυτα εφικτά θέλω, ψυχική ηρεμία, ολόκληρες ζωές.

Φαινομενική εξαίρεση Ι: Η ιστορία έχει καταγράψει μερικές περιπτώσεις οδηγούς των εμμονικών θελησόπληκτων που η ισχυρή θέληση -λέει- κάποιων, πέτυχε θαύματα. Και με μια λογική υπέρβαση οι θελησόπληκτοι καταλήγουν στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει δε μπορώ υπάρχει δε θέλω. Μια ηλιθιότητα που κάνει τα νεύρα πυκνωτάκια όσων είχαν την απαραίτητη έλλειψη εγωισμού ώστε να μπορέσουν να ξεστομήσουν την αλήθεια. Πως δε μπορούν. Ένα δε μπορώ που περιλαμβάνει και την αδυναμία εξεύρεσης εναλλακτικών διαδρομών. Σε όποιον πιστεύει ακόμη πως αν θέλεις μπορείς, προτείνεται η επανανάγνωση της προηγούμενης παραγράφου.

Φαινομενική εξαίρεση ΙΙ: Αυτό που λέγεται "φόβος της επιτυχίας" θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια περίπτωση που καταδεικνύει την απόλυτη ανάγκη για θέληση και μόνο για θέληση. Για να το σκεφτούμε λίγο καλύτερα... Πρώτον, θα πρέπει να μπορέσεις να θελήσεις. Και μετά να μπορείς να σηκώσεις το βάρος της επιτυχίας, διαφορετικά περιγράφουμε καταστροφικά σενάρια. Πάλι εδώ το μπορώ; Πάλι αυτό; Πάλι καταδεικνύει πως μόνο η θέληση δεν αρκεί;

Φαινομενική εξαίρεση ΙΙΙ: Yπάρχουν περιπτώσεις που κάποιοι που πίστευαν πως δε μπορούσαν, τελικά μπόρεσαν. Επειδή το θέλησαν. Να ξεκαθαρίσουμε αρχικά πως αν πιστεύεις πως δε θα τα καταφέρεις δεν υπάρχει περίπτωση να προσπαθήσεις εκτός αν είσαι εμμονικός. Το μόνο που μπορείς να προσπαθήσεις είναι να αναζητήσεις τους τρόπους που θα σε οδηγήσουν στο μπορώ. Ή η εμμονή να σε οδηγήσει με αρκετή τύχη στα κατάλληλα μπορώ. Αλλά και πάλι θα πρέπει να είσαι αποφασισμένος (θέλω) και να μπορείς (πάλι αυτό) να μπεις στο κυνήγι μιας μικρής πιθανότητας κατάκτησης του απατηλού. Μια κατάκτηση που μπορείς να πετύχεις μόνο αν κάποια στιγμή βρεις τον τρόπο να μπορείς...

Φαινομενική εξαίρεση ΙV: Τελευταία περίπτωση. Κάποιος να μη θέλει κάτι επειδή για οποιοδήποτε λόγο φοβάται, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί. Αλλά και πάλι, το ερώτημα είναι... μπορείς να ξεπεράσεις τους φόβους σου ή έστω να τους αγνοήσεις; Τότε θα τα καταφέρεις.

Τελικά, το μπορώ, χωρίς το θέλω, όπως αποδείξαμε στη δεύτερη παράγραφο, μερικές φορές δρα. Το θέλω χωρίς το μπορώ, δε μπορεί ούτε για ύπνο να σε βάλει. Δρα μόνο στο μυαλό των οπαδών του Αλχημιστή, ένα βιβλίο που μπορεί εύκολα να σε βάλει για ύπνο. Το χειρότερο ίσως -όπως έχουμε ξαναγράψει εδώ- ποπ σύγγραμμα όλων των εποχών.

   
Ακολουθήστε την ξύστρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες



Τελευταία σχόλια